(4857 S. K. m. 41, 46)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, bayram ve genel tatil gündeliği ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İşveren davacı tarafından imzalı ücret bordroları veya hesap pusulaları vs. belgeler vasıtasıyla 2003 Nisan-Kasım ayları arasında davacının ücretlerini ödediğini ispatlayamamıştır. Ödeme olgusunun yazılı şekilde ispatı gerekmekte olup bu hususta tanık beyanlarıyla sonuca ulaşılması usule aykırıdır. Mahkemece ücret alacağına hükmedilmemiş olması hatalıdır.
3- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda aylık 83 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı davalı işyerinde 24 saat çalışıp 24 saat dinlenmektedir. Buna göre bir hafta 4 gün diğer haftada 3 gün çalışmakta olup yemek, dinlenme vb. ihtiyaçlar için dört saat ara dinlenmesi düşülerek haftalık çalışma süreleri bulunmalı 45 saati aşan çalışmaya göre fazla mesai ücreti hesaplanmalı, işverence fazla mesai ücreti ödenen aylar ise hesaplama dışında tutulmalıdır. Davacının aylık 83 saat fazla mesai yaptığının kabulü hatalıdır.
4- Davacının çalışma şekline göre hafta tatili karşılığı 24 saat dinlendiği ve ücretlerinin de aylık olarak ödendiği anlaşıldığından davacıya ayrıca hafta tatili çalışma ücreti ödenmesi mümkün görülmediğinden bu isteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy