(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 47) (818 S. K. m. 101)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem kötüniyet tazminatı, yıllık ücretli izin ile genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Kıdem tazminatı dışında hükmedilen alacaklar için davalı işveren daha önce temerrüde düşürülmediğine göre dava tarihi yerine fesih tarihinden itibaren faize karar verilmesi yerinde değildir.
3- Mahkeme kararında kötüniyet ve ihbar tazminatı alacağı olarak 500 YTL hüküm altına alınmıştır. Her iki alacak birbirinden farklı nitelikte olup, iki alacağın birliktemi, yoksa ayrı ayrımı hüküm altına alındığı anlaşılamamaktadır. Sadece ihbar tazminatına karar verilmesi gerekirken anılan şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.
4- Davacı çalıştığı ulusal bayram ve genel tatil günleri ücreti isteğinde bulunmuştur. Davacı bu günlerin ücretini bir çalışma karşılığı almaksızın aylık ücreti içinde ödediğinden 4857 sayılı İş Kanunu 47. maddesi gereğince bir ikramiye işyerinden hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde iki yevmiyeye karar verilmesi de hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy