(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 21)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin ile hafta ve ulusal bayram gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı hizmet akdinin 1.5.2004 tarihinde işveren tarafından sona erdirildiğini iddia ederek ihbar, kıdem tazminatı ve işçilik alacaklarının davalıdan tahsili talep etmiştir. Davalı ise 31.3.2004 tarihinde davacının istifa dilekçesi vererek işyerinden ayrıldığını savunmuştur. Akdin sona eriş tarihi ve fesih şekli taraflar arasında ihtilaflıdır. Davacının 31.3.2004 tarihinden sonra işyerinde çalıştığı hususunda yazılı bir belge bulunamadığı gibi tanıklara da bu husus sorulmamıştır. Davacının iddiası ile yetinmeyerek akdin 1.5.2004 tarihinde işveren tarafından sona erdiğinin kabulü hatalıdır. Tanıklar tekrar celbedilerek bu husustaki bilgileri sorulmalı tüm deliller değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy