(4857 S. K. m. 57) (1475 S. K. m. 14) (1136 S. K. m. 164)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Kıdem tazminatı, davacının son brüt ücretine ayni ve nakdi sosyal yardımların yansıtılması suretiyle hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, yemek ve servis ücretlerinin kıdem tazminatına yansıtılmadan hüküm altına alınması isabetsizdir.
3- Yıllık izin ücreti alacağı, davalı tarafça davacıya yıllık izin kullandırılmaması ve ücretinin ödenmemesi nedeniyle davalı tarafça akdin sona ermesinde son ücret üzerinden hesaplanıp ödenmesi gerektiğinden, ücretinin ödenmemesi nedeniyle davalı tarafça akdin sona ermesinde son ücret bu alacaktan takdiri indirime gidilmesi hatalıdır.
4- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, talebin kabul edilen kısmı üzerinden ve davacı lehine ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış hesaplama ile hüküm kurulması hatalıdır. Ayrıca reddedilen miktar üzerinden davalı lehine hesaplanan vekalet ücreti maktu ücretin altında kaldığından, tarifenin 12. maddesine göre, davalı yararına maktu ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy