(4857 S. K. m. 17, 25, 41, 47) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai ile genel tatil ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak fesih edildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı davacının site yönetim kurulu başkanı ve ailesine küfür ettiğinin tespit edildiğini feshin haklı nedene dayandığını savunmuştur.
Mahkemece; haklı fesih olgusunun ispatlanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Dosya içerisinde yer alan tespit tutanağı, tanık olarak dinlenen tutanak imzalayıcılarının birbirini teyit eden ifadeleri ve diğer bilgi belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davalı işverenin feshinin 4857 Sayılı Yasanın 25/2-b maddesi uyarınca haklı nedene dayandığı anlaşılmaktadır. Buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 01.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy