(4857 S. K. m. 17, 41, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötü niyet tazminatları, fazla çalışma ve izin ücreti ile genel tatil gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-) Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-) Tefhim olunan kısa kararda fazla mesai alacağının tahsiline karar verilmiş gerekçeli kararda ise miktar aynı yazılarak genel tatil alacağının tahsiline karar verilmiştir. Bu husus maddi hataya dayandığı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış davacının fazla mesai alacak isteğinin hüküm altına alındığı kabul edilerek fazla mesai temyiz incelemesi konusu yapılmıştır.
Dosya içeriğinden davacının davalı şirketin hakim ortağının köşkünün bahçesinde mevcut binada oturduğu, davacının patronun eşinin ve çocuklarının özel aracını kullandığı eşinin ise ev hizmetlerini yerine getirdiği anlaşılmaktadır. Davacının belirli bir çalışma saatinin bulunmadığı iş verildiğinde şoförlük yaptığı başka bir anlatımla belirli bir çalışma saatinin olmadığı anlaşılmaktadır. Tanıkların anlatımları ve çalışma şekli fazla mesai alacak isteğinin kabulü için yeterli değildir. Bu nedenlerle fazla mesai alacak isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy