(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 41, 44, 46) (1086 S. K. m. 87)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta ve bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı iş aktinin haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek tazminat ve bazı işçilik alacakları talebinde bulunmuştur. Yargılama sırasında bilirkişi incelemesinden sonra ıslah dilekçesi vererek isteğini artırmıştır. Anılan dilekçenin gerekçe kısmında bilirkişi raporunda belirtilen miktarı talep ettiğini belirterek sonuç bölümünde toplam 3.600 YTL. talep etmiştir.
Mahkemece metinde yer alan ifadelere itibar edilerek miktarın sonuç bölümünde belirtilen kadar olmayıp daha sonra düzeltilen ve ikinci kez ıslah niteliğinde olan meblağ kadar olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Davacının vermiş olduğu ilk ıslah dilekçesinin sonuç kısmında belirttiği miktar kadar talebini artırdığı kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacının hizmet aktinin evlilik sebebiyle sona erdirildiği kabul edilerek kıdem tazminatı hüküm altına alınmış ise de evliliğin 28.6.2004 tarihinde gerçekleştiği ve bu tarihten 2 gün sonra aktin sona erdirildiği nazara alınmadan evlilik tarihinden önce 24.6.2004 tarihinde feshin gerçekleştiği kabul edilerek kıdem tazminatına bu tarihten faiz yürütülmesi de hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 12.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy