(4857 S. K. m. 41, 63)
Dava: Davacı, fazla mesai, vardiya primi ile ulusal bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı Radyolink istasyonunda 24 saat çalışıp 48 saat dinlenmek şeklinde gerçekleşen çalışması nedeniyle fazla mesai isteğinde bulunmuştur.
Hukuk Genel Kurulunun dairemizce de benimsenen görüşüne göre bu istasyonlardaki fiili çalışma günlük 14 saattir,
Bu tespitten sonra 1475 sayılı yasa döneminde; davacının üç gün çalıştığı haftalarda fiili çalışması 42, 2 gün çalıştığı haftalarda ise 28 saat olup haftalık 45 saatlik yasal çalışma süresi aşılmadığından bu dönem çalışmaları için fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.
4857 Sayılı İş Yasası döneminde ise yasanın 41. ve 63. maddelerine göre örtülü denkleştirme olduğu ve haftalık 45, günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla mesai olduğu kabul edildiğinden; üç gün çalıştığı haftalarda 9, iki gün çalıştığı haftalarda ise 6 saat fazla mesai yaptığından belirtilen şekilde fazla mesaisi hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.
Yazılı şekilde günde 21 saatten ve 1475 ile 4857 Sayılı İş Yasaları dönemlerindeki farklılıklar nazara alınmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.
3- Davacı çalıştığı genel tatil günlerine ilişkin alacağını kapsam dışı personel yönetmeliğinin 14/II-a bendi gereğince toplam 3 yevmiye üzerinden talep etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda anılan alacak iki yevmiye üzerinden hesaplanmıştır. Dosyada anılan yönetmelik bulunmamaktadır. Genel tatil alacağının iş yasasında belirtildiği gibi aylık ücret içinde ödenen bir yevmiye dışında kalan bir gündelik miktarı üzerinden hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 05.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy