(4857 S. K. m. 92)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ile ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacının 3.12.2003 tarihinde Bölge Çalışma Müdürlüğüne yaptığı şikayet üzerine, 18.2.2004 günü işyerinde iş müfettişince tutulan tutanakta işverenin davacının kıdemi, ihbar tazminatını ödemeyi kabul ettiği görülmüştür. Davalı işveren olaya ilişkin tarihsiz tutanağı da iş müfettişine ibraz etmemiştir. Mahkemece de bu konuda tanık dinletmemiştir. Davacı diğer bir işçiye alenen sövmekten sulh ceza mahkemesinin kesinleşmemiş kararı ile para cezasına mahkum olmuş ise de işveren iş müfettişi tutanağında davacının kıdem, ihbar tazminatını ödeyeceğini imzalı beyanı ile kabul etmiştir.
4857 Sayılı İş Yasasının 92/3. maddesi uyarınca Bölge Çalışma Müdürlüğü tutanak ve raporları aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. Bu durumda ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.
2- Davalının şube işyerinin bulunduğu aynı adreste davacının daha önce çalıştığını bildirdiği Ayroteks işyerinin faaliyet gösterdiği işyeri bildirgesinden anlaşılmaktadır. Müşteri olarak karakolda ifade veren ve davalı tarafından bu ifadesine dayanılan Nuran Göçmen 1996 yılından bu yana aynı yerde çalıştığını ifade etmektedir. Bu durumda davacının çalıştığı aynı işyerinin davalı tarafından 3.8.2001 tarihinde işletilmeye devam edildiği ve iş yeri devrinin gerçekleştiği anlaşıldığından davacının önceki çalışmaları nazara alınmadan sonuca gidilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 05.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy