(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 47, 53)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, tatil ücreti ile fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işveren davacının fazla yakıt kullandığına, şirketi kötülediğine şoför olan davacının hangi ticari şartları rakip firmalara verdiğine ve kendisinin ayrıldığına ilişkin davalı işyerinde çalışan iki davalı tanığının soyut beyanları dışında hiçbir delil ibraz etmemiştir. Davacının rakip firmada işe girdiğine dair herhangi bir delil, ya da S.S.K. kaydında yeni işe girişi bulunmamaktadır. Bu durumda ispat yükü kendisinde olan davalı işveren haklı feshi yada davacının kendisinin yeni iş bularak ayrıldığını kanıtlayamadığından kıdem ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi yerinde değildir
3- Cumartesi günü iş günü olduğu halde davacının cumartesi günü çalışmalarının da genel tatil günü alacağı olarak hesaplanıp kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy