(4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 53, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, hafta tatili gündeliği, ikramiye ile vergi iadesi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalıya ait işyerinde Cumartesi dahil 9-19 mesaisi olduğunu iddia ederek fazla çalışma ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.
Davalı işyerinde çalışmanın haftada beş gün 9-19 saatleri arasında yapıldığını savunmuştur. Mahkeme davacının isteği doğrultusunda karar vermiştir.
Dosya içinde bulunan iş müfettişi raporundan ve tanık ifadelerinden davalı işyerinde 9-19 saatleri arasında beş gün çalışıldığı anlaşıldığından fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 02.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy