(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 57)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile yemek ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur.
Davalı işveren, davacıya verilen görevlerini yerine getirmediği, kendisine ihtar edildiğinde işyerini terk ettiğini savunmuştur.
Davacı tanık dinletmemiştir. Dinlenen davalı tanıkları gıda mühendisi tarafından verilen görevlerin yerine getirilmediği işveren tarafından davacıya ihtar edilmesi üzerine davacının sizin çıkarmanıza gerek yok, ben kendim işten ayrılırım diyerek işyerini terk ettiğini ifade etmişlerdir. BÇM raporunda da davalı tanık beyanlarının aksini doğrulayan bir araştırma ve delil de yoktur. Bu nedenle haklı bir neden olmaksızın davacının kendisinin işyerinden ayrılıp, akdi feshettiği anlaşılmakla ihbar ve kıdem tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy