(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 18, 19, 20, 21, 22, 34, 41, 45, 46, 57)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, mavi kart ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının ücret ve bahşiş miktarı taraflar arasında çekişmelidir. Buna göre davacının işi, kıdemi ve işyerinin özellikleri belirtilerek ilgili meslek kuruluşundan fesih tarihinde alabileceği ücret sorulmalı, dosyada mevcut deliller ve bilirkişi raporu ile birlikte bir değerlendirmeye tabi tutulmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
3- 4857 s. Kanunun 34. maddesinde düzenlenen bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi, hizmet akdi süresi içinde gerçekleşen ücret ve ücrete benzer alacaklar için öngörülmüştür. İhbar tazminatı bu alacaklardan değildir. Bu nedenle ihbar tazminatına yasal faiz uygulanmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.
4- Yıllık izin işçinin dinlenme hakkı olup, hizmet akdinin devamı süresince kullanılması işverenin yönetim hakkına bağlıdır. Hizmet akdi süresi içinde söz konusu hak Ücret niteliğinde değildir. Hizmet akdinin sona ermesi ile birlikte alacağa dönüşmektedir.
Bu nedenle 4857 s. Kanunun 34 maddesinde sayılan "ücret" niteliğinde olmadığından bu alacağa da bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi uygulanamaz. Yasal faiz yürütülmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 22.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy