(1086 S. K. m. 438) (1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 57)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve kötüniyet tazminatı, ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında fazla çalışma yapılıp yapılmadığı tartışmalıdır. Davacı hafta içi beş gün 08.30-18.00, Cumartesi günleri de 09-13.00 saatleri arasında çalışıldığını iddia etmiş, davacı tanıkları da bu çalışma saatlerini doğrulamışlardır.
Bu şekilde bir çalışmaya göre günlük 1 saat yemek ve ihtiyaçlar için ara dinlenme düşüldüğünde bir haftada 46,5 saat çalışıldığı ve 1,5 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilmelidir.
Bilirkişinin maddi hata sonucu daha uzun süre fazla çalışma ücreti hesaplamasına itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy