(4857 S. K. m. 20)
Dava: Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.
Davalı işveren, işyerinde toplam 9 işçinin çalıştığını, iş sözleşmesinin tüm hakları ödenmek suretiyle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece fesih tarihi itibariyle işyerinde çalışan toplam çalışan sayısının 28 olduğu, işçi sayısının 30'dan az olması nedeni ile davacının iş güvencesinden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre işçi sayısı bakımından göz önünde bulundurulan işyerleri dışında davalı işverenin taşeron olarak değişik yerlerde iş yaptığı ve bu işyerlerinde çok sayıda işçi çalıştırdığı anlaşılmaktadır. Davalı işverenin taşeron olarak çalıştırdığı işçi sayısı da dikkate alındığında fesih tarihi itibariyle işçi sayısının 30'dan fazla olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece işçi sayısının 30'dan az olduğu sonucuna varılmış olması doğru değildir.
Öte yandan, davacının iş sözleşmesi işlerin azalması ve yeni iş alınamadığı gerekçesi ile feshedilmiş ise de, davalı işverenin fesihten kısa bir süre önce yeni işler aldığı ve bu işlerin fesihten sonra da devam ettiği dosyada bulunan sözleşmelerden ve tanık anlatımlarından anlaşılmaktadır. Feshin son çare olması ilkesinin de göz önünde bulundurulduğu iddia ve ispat edilmemiştir. Mevcut olgulara göre feshin geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varılmaktadır. Davacının işe iade isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olması hatalıdır.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1- Ankara 17. İş Mahkemesinin 23.5.2006 gün ve 845-556 sayılı kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,
2- İşverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine,
3- Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,
4- Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,
Davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,
5- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6- Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 400.YTL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,
7- Davacı tarafından yapılan (350.00) YTL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
8- Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 27.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy