(4857 S. K. m. 17, 41, 47, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti ile bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılara aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Uyuşmazlık kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının hangi işverenin sorumlu olacağı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece her iki istek konusunda bütün davalıları müştereken ve müteselsilen sorumlu kılmıştır.
Davacı işçinin en son çalıştığı işveren davalı Limited Şirkettir. Dairemizin köklü içtihatlarına göre kıdem tazminatının tamamından son işveren ancak önceki işverenlerde kendi işyerlerince geçen hizmet süresi ve o tarihteki ücrete göre belirlenecek kıdem tazminatı miktarı ile sınırlı olarak sorumludur. Öte yandan yıllık ücretli izin alacağı son işverence ödenmesi gerekir. Mahkemece yukarıda gösterilen gerekçeler doğrultusunda söz konusu isteklerin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy