(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 47, 57) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş akdinin kötüniyetle feshedildiğini ispat yükü iddia eden davacı işçidedir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalının kötüniyetli olduğunu gösteren bir delil ve belge yoktur. Böyle olunca ihbar tazminatına karar verilmesi gerekirken kötüniyet tazminatına hüküm kurulması hatalıdır.
3- Davacının çalıştığı kabul edilen 21.7.2000-5.8.2004 tarihleri arasında 1475 Sayılı Yasaya tabi çalışma döneminde 12'şer günden 24 gün, 4857 Sayılı Yasaya tabi çalışma döneminde ise 14'er günden 28 gün toplam 52 gün yıllık izne hak kazandığı halde 56 gün üzerinden yapılan hesaplamaya değer verilmesi ayrı bir bozma sebebidir.
4- Davacı kıdem tazminatı, fazla çalışma ve genel tatil ücreti dışındaki alacaklar için dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile faiz istememiştir. Yıllık izin ücreti alacağında faize karar verilmesi de doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy