(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 57) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, vergi iadesi ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK. nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı, davacının ücretinin aylık 800 YTL olduğunu kabul eden ve fazla mesai alacaklarını buna göre belirleyen mahkeme kararını temyiz etmemiştir. Asgari ücret düzeyinde ödeme yapıldığını gösteren ve alacağı ibra eden beyanlara yer veren bordroların imzalanmış olması sadece, ödenen kısmın alındığını kabul eden beyan olarak nitelendirilmesi gerekir. Zira, işçinin çalıştığı sürece imzaladığı ibranameye değer verilemez. Bordronun imzalanmış olması taşıdığı miktarın ödendiğini gösteren makbuz niteliğindedir. Mahkemece aylık ücretin 800 YTL. olduğunun kabul edilmesi nedeni ile ödenen asgari ücretin düşülerek 6,5 aylık ücret alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy