(4857 S. K. m. 65)
Dava: G. İ. Sendikası adına Av. Z. ile U. Belediye Başkanlığı adına Av. T. aralarındaki dava hakkında İ. 4. İş Mahkemesinden verilen 17.5.2006 günlü ve 152/306 sayılı hüküm, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi sendikası davalı Belediyenin bazı işçileri bir iki ay süre ile ücretsiz izne çıkardığını, bu uygulamanın yasaya aykırı olduğunu iddia ederek işverenin bu işleminin iptalini istemiştir. Davalı, işçiler ile yaptığı sözleşme gereği bu işlemi gerçekleştirdiğini davanın reddini savunmuştur.
Öncelikle belirtmek gerekir, toplu iş sözleşmesi uygulaması bulunan işyerinde toplu iş sözleşmesinin yürürlük süresince toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçiler ile toplu iş sözleşmesine aykırı şekilde yapılan hizmet akit1erine değer verilemez. Bu nedenle davalının savunması yerinde değildir. Dosya içeriğinden bu kısa süreli ücretsiz izne çıkarmak suretiyle yapılan işlem sonucu sürenin bitimde işçilere yeniden işbaşı yaptırıldığı anlaşılmaktadır. İşverenin ücretsiz izin uygulamasına işçilerin karşı çıktıkları hususunda dosyada bir delil mevcut değildir. Böyle olunca işçiler ile işveren arasında ücretsiz izne ayrılma konusunda örtülü bir anlaşmanın varlığının kabulü gerekir. İşçiler ücretsiz izin uygulamasına karşı çıkmamışlardır. Dairemizin uygulamasına göre işverenin işçilerin açık ve zımmi rızaları dışında yaptığı ücretsiz izne çıkarma uygulaması akdin feshi niteliğindedir. Dava konumuzda akdin feshi iddia edilmemiş, işçilik alacakları talep edilmemiştir. Sendikanın davaya dayanak yaptığı 4857 sayılı iş kanununun 65. maddesinin bu somut olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. Sendikanın davasının reddi gerekir iken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy