(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 47, 57) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin, ücret, aylık yemek parası, yol yardımı ile genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı; çalışma süresi içerisinde çeşitli vardiyalarda çalıştığını, vardiya arası dinlenme yapılmadığını, işverence ek görevlere gönderilerek haftalık 50 saati aşan süre çalıştığını, hafta tatili, genel tatil günlerinde çalıştığını, sözleşme gereği verilmesi gereken aylık yemek yardımının 2 defa verildiğini, yol parası, ücretinin ödenmediğini belirterek fazla çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, yemek yardımı, yol parası alacağının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı; işyerinde üçlü vardiya halinde çalışıldığını, fazla çalışma yapılmadığını, haftada bir gün hafta tatili izni kullandırıldığını yemek yardımının ayni veya kumanya şeklinde verildiğini, yol yardımının şirket araçları veya belediye otobüs bileti şeklinde yapıldığını savunarak davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; iş yerinde haftanın altı günü üçlü vardiya halinde çalışma yapıldığı buna göre fazla çalışma ve hafta tatili çalışmalarının ispatlanmadığı, yol ve yemek yardımının kanıtlandığı gerekçesi ile fazla mesai ve hafta tatili isteğini reddetmiş yol ve yemek parası isteğini kabul etmiştir.
Taraflar arasında yol ve yemek bedeli ödeneceği konusunda yazılı bir akit bulunmamakta ise de dinlenen tanıklar davacının işverenin araçlarından yararlanarak işyerine gelip gittiklerini, kendilerine kumanya verildiğini doğruladıklarından davacının ayrıca yol ve yemek ücret alacaklarının hüküm altına alınması yerinde görülmemiştir.
Fazla çalışma konusunda dinlenen davacı tanıklarının beyanları duruşma zaptına geçirilirken genel ifadeler alınmıştır. Davacıların belediyenin çeşitli birimlerinde (park, mezarlık, gar, vb.) gündüzcü ve gececi şeklinde çalıştığı, gündüz çalışanlar 08.00-17.00 saatleri arasında, gece çalışanlar ise 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştıkları anlaşılmakta ise de davacıların ayrı ayrı belediyenin hangi biriminde hangi çalışma sistemine göre çalıştıkları anlaşılamamaktadır.
Mahkemece; davacıların çalıştıklar yer, çalışma sistemleri konusunda iş yeri kayıtları üzerinde inceleme yapılmalı, gerekirse tanıkların bu konuda yeniden beyanlarına müracaat edilmeli, böylece fazla mesai ve hafta tatili çalışma olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda dosyadaki diğer delillerle birlikte bir değerlendirme yapılarak sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 12.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy