(4857 S. K. m. 20)
Dava: İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren vekili, davalı işyerinde doktor olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin hastanede tedavi edilen ve hastanenin devamlı hastası olan kişileri çeşitli vesilelerle muayenehanesine yönlendirmesi, bu hastalara asgari ücret tarifesinden de daha aşağı tarife uygulayarak hastane ile rekabete girmesi, muvafakat olmadığı halde mesai saatini 2 saat erken terk ederek hastaneyi zor durumda bırakması nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.
Mahkemece, davalı işverenin yargılama aşamasında fesih yazısında belirtilmeyen ve davacının hasta ve yakınlarına karşı olumsuz davranışlarının fesih sebebinin genişletilmesi olduğu, dikkate alınamayacağı, fesih nedeni olarak gösterilen Hastanede tedavi edilen ve hastanenin devamlı hastası olan kişileri çeşitli vesilelerle muayenehanesine yönlendirme, bu hastalara asgari ücret tarifesinden de daha aşağı tarife uygulayarak hastane ile rekabete girme nedenlerinin kanıtlanmadığı, ancak geçici olarak Mart 2005 tarihinden 01.09.2005 tarihine kadar 09.00-16.00 olarak uygulanan mesai uygulamasının tekrar 09.00-18.00 saatlerine alınması kararına davacının muvafakat etmediği, geçici uygulama nedeni ile mesai saatlerinin tekrar 09.00-18.00 olarak uygulanmasının davacı bakımından iş şartlarında esaslı değişiklik sayılamayacağı, itirazın yasal olmadığı, davacının işverenin mesai saatlerine ilişkin talimatına uymamasının haklı fesih nedeni ise de, davalı işverenin 01.09.2005 tarihinde bildirilmesine rağmen hak düşürücü süre içinde fesih hakkını kullanmadığı, haklı fesih sayılmayacağı ancak geçerli fesih nedeni olacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre, davalı işyerinde çocuk doktoru olarak çalışan davacının, iş sözleşmesinin feshinde neden olarak gösterilen, Hastanede tedavi edilen ve hastanenin devamlı hastası olan kişileri çeşitli vesilelerle muayenehanesine yönlendirme, bu hastalara asgari ücret tarifesinden de daha aşağı tarife uygulayarak hastane ile rekabete girme nedenlerinin kanıtlanamadığı sabittir. Bu yöndeki değerlendirme yerinde bulunmuştur. Ancak mahkemece, davacı işçinin geçici olarak uygulanan 09.00-16.00 saatleri arasındaki mesai uygulamasının tekrar 01.09.2005 tarihinden sonra 09.00-18.00 saatlerine alınması ve davacının buna uymaması nedeni ile iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığı gerekçesi isabetli bulunmamıştır. Zira davalı işveren, 01.09.2005 tarihinde tebliğ edilen ve davacı tarafından kabul edilmeyen 09.00-18.00 saatlerindeki mesai saati uygulaması ile ilgili bu tarihten fesih tarihine kadar davacı hakkında ne bir tutanak tutmuş ne de savunma almıştır. Davacının mesai düzenlemesi ile ilgili 01.09.2005 tarihinden fesih tarihine kadar yaklaşık 5 ay geçmiştir. Davalı işveren bu tarihten sonra mesai ile ilgili herhangi bir işlem yapmadığına göre 09.00-16.00 saatleri arasında daha önce uygulanan mesai uygulaması devam etmekte ve bu uygulama işveren tarafından kabul görmektedir. Bu kabulden sonra davalı işverenin davacının iş sözleşmesini mesai uygulamasına uymadığı gerekçesi ile feshetmesi geçerli değildir.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,
3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,
4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,
5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6. Davacının yapmış olduğu 33.50 YTL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 400-YTL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, kesin olarak, 11.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy