(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 21)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalıya ait işyerinde çalışmaya, başladığında yapılan iş sözleşmesinde başka ilde çalışmayı kabul etmiştir. Bu düzenleme gereğince işverenin davacının pozisyonunu değiştirmeksizin başka ile nakletmesi çalışma koşullarında ağırlaştırma sayılamaz. Bu nedenle davacının iş sözleşmesini feshi haksız olup kıdem tazminatının reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.
3- Davacının dosyaya sunulan işyeri kayıtlarında toplam 37 gün izin kullandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece 24 gün izin kullanıldığı kabul edilerek fazla yıllık izin ücretine karar verilmesi de bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy