(2821 S. K. m. 31) (1086 S. K. m. 435) (4857 S. K. m. 17, 18, 19, 20, 21)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve iş güvencesi tazminatları, yıllık izin ücreti ile ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 4857 sayılı Yasa ile işgüvencesi hükümleri ve özellikle feshin geçersizliğini isteme hakkı getirilmiş, yasanın 17-21. maddelerinde işgüvencesi kapsamında kalan işçinin bir aylık süre içinde dava açmadığı takdirde kötüniyet tazminatı isteyemeyeceği, feshin geçerli hale geleceği açıkça belirtilmiştir. Paralel olarak 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 31/6. maddesinde de iş güvencesi kapsamında kalan işçinin sendikal tazminat isteyemeyeceği kuralına da yer verilmiştir.
Dosya içeriğinden işyerinde çalışan işçi sayısı bakımından 4857 sayılı Yasa ile getirilen işgüvencesi kapsamında kalıp kalmadığı anlaşılamamaktadır. Davacının işgüvencesi kapsamında kalması halinde, 4857 sayılı Yasanın belirtilen düzenlemesi karşısında, TİS hükümleri cezai şart niteliğindeki istek konusu tazminatın, işgüvencesi kapsamına giren davacı açısından önemi kalmayacağından talebin reddi gerekecektir. Buna göre, işyeri belgeleri üzerinde gerekli inceleme yapılarak, davacının işgüvencesi kapsamında olup olmadığının belirlenmesi ile işgüvencesi tazminatı hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 12.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy