(5953 S. K. Ek m. 1) (4857 S. K. m. 37, 41, 45)
Dava: Taraflar arasındaki, Fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve yüzde beş fazla ödeme alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.11.2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat A. ile karşı taraf adına Avukat Ş. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hükmün gerekçe kısmında, hizmet akdini devreden işverenin devir tarihinden sonraki borçlardan sorumlu olmadığı, hizmet akdini devralan işverenin ise borçların tamamından sorumlu olduğu açıklandığı halde, gerekçe kısmında her iki davalı işveren yönünden tüm isteklerle ilgili olarak müştereken müteselsilen sorumluluğa dair karar verilmiştir. Karar bu yönüyle hatalı olmuştur.
3- Davacı gazetecinin fazla çalışma ücreti ile bu alacağın gününde ödenmemesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazla ödeme yönünden taleplerde bulunmuş, mahkemece istek doğrultusunda karar verilmiştir.
Davacı tanıklarından O., davacının normal mesai olarak 09.00-18.00 saatleri arası çalıştığını ve bunun dışında ortalama olarak haftada 1-2 gün en az 23 saat fazla çalışma yaptığını açıklamıştır. Davacı vekili anılan tanık beyanına karşı bir itirazda bulunmamıştır. Davacı tanığın bahsi geçen anlatımına göre davacının, haftada 12 saat fazla çalışma yaptığının kabulüne olanak bulunmamaktadır. Fazla çalışma ücreti ile günlük yüzde beş fazlası davacının adı geçen tanığının anlatımı doğrultusunda hesaplanmalı ve buna göre sonuca gidilmelidir.
4- Bir kısım bordrolarda davacıya fazla çalışma ücreti olarak yapılan ödemeler söz konusudur. Bilirkişi raporunda ödeme miktarları hesaplanan miktardan düşülerek sonuca gidilmiştir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre, işçinin, fazla çalışma ücreti olarak yapılan ödeme tutarlarını aşan şekilde fazla çalışmasını yazılı delille kanıtlaması gerekir. Somut olayda da davacı gazetecinin fazla çalışmalara dair yazılı bir delili bulunmamaktadır. Ücret bordroları imzasız olmakla birlikte belirtilen ödemelerin davacıya yapıldığının kanıtlanması durumunda, fazla çalışma ücreti tahakkuku yer alan bordro dönemleri fazla çalışma ücreti hesabında dikkate alınmamalıdır. Tahakkuk gösterilen tutarların indirilmesi suretiyle sonuca gidilmesi de doğru değildir.
5- Davalı işveren, ikramiyelerin bordrolardan da anlaşılacağı üzere, aylık ücrete ilave olarak ödendiğini savunmuştur. Dosyada bulunan bordrolarda ikramiye adı altında ödemeler yer almaktadır. Bordrolarda davacının imzası bulunmamakla birlikte, ödemelerin banka kanalıyla yapıldığı davacı vekili tarafından ileri sürüldüğüne göre, ilgili banka kayıtları üzerinden gerekli incelemeye gidilmeli ve ikramiye olarak davacıya yapılan bir ödeme olup olmadığı belirlenmelidir. Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 450 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy