(4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 53, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, genel tatil gündeliği ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının SSK kaydına ve iddia ettiği ücrete göre hesaplanan kıdem tazminatı 5.289.01 YTL olduğu halde hükümde 5.089.01 YTL olarak kabulü isabetsizdir.
3- Mahkemede dinlenen davalı tanığı Serdar Ünsal davalı savunmasına uygun olarak davacının son ay ücretini arkadaşı ile birlikte evine götürüp kendisine verdiğini ifade etmiştir. Davacı vekili bu beyana itiraz etmemiştir. Bu durumda davalı delil listesinde yemine de dayanıldığı halde yemin hususu hatırlatılmadan son ay ücretinin kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.
4- Babası, akrabası ve işyerinden 2-4 yıl önce ayrılmış davacı tanık ifadelerine göre, davacının haftanın beş günü üçer saat, bir günü de altı buçuk saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek anılan alacak hüküm altına alınmıştır. Bu davacı tanıklarının beyanları dahi birbiri ile çelişkilidir. Davacının yaptığı iş ve hayatın olağan koşullarına göre her gün bu tempoda çalışmak doğal değildir. Bu nedenle hesaplanan miktardan yapılan %30 indirim makul olmadığından daha fazla oranda indirim yapılması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 18.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy