(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 18, 41, 46, 51) (5953 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, bayram, hafta ve genel tatil gündelikleri ile yüzde beş fazla ödeme alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.11.2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat .... ile karşı taraf adına Avukat .... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece davaya konu işçilik alacaklarından her iki davalının müştereken müteselsilen sorumlu olduğuna dair karar verilmiştir. Davacının 1.5.2002 tarihine kadar her iki davalı ile yapılan iş sözleşmesi kapsamında davalılara ait işyerinde gazeteci olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Ancak 30.4.2002 tarihinde davacı işçi ile davalılar arasında imzalanan fesihname, ibraname, taahhütname başlıklı belgede davacının .... Haber Ajansı ile olan sözleşmesinin sona erdiği ve .... Televizyon Reklamcılık ve Filmcilik San. A.Ş. çalışanı olarak çalışmaya devam edeceği belirtilmiştir. Davacının 1.5.2002 tarihinden itibaren çalışması .... Televizyon Reklamcılık ve Filmcilik San. A.Ş. Şirketinde geçmiştir. Bu nedenle anılan tarih sonrasında geçen çalışmalar yönünden davalılardan .... Haber Ajansı şirketinin sorumlu tutulması doğru değildir.
3- Davacı gazeteci ile davalılardan .... Televizyon Reklamcılık ve Filmcilik San. A.Ş. Şirketi ile 1.5.2002 tarihinde imzalanan iş sözleşmesinin 5. maddesinde fazla çalışma ücretleri ile bayram ve genel tatil çalışmaları karşılıklarının kararlaştırılan ücret içinde yer aldığı husus açıklanmıştır. Mahkemece anılan hüküm bir değerlendirmeye tabi tutulmadan karar verilmiştir. 5953 sayılı yasanın ek madde 1. maddesinin son cümlesinde fazla çalışmanın günde 3 saati aşamayacağı kuralı mevcuttur. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yasada belirtilen söz konusu sınırlama dahilinde yapılan fazla çalışmalar aylık ücretin içinde değerlendirilebilmektedir. Mahkemece iş sözleşmesinin anılan hükmü üzerinde durularak fazla çalışma ile bayram ve genel tatil ücretleri hesaplanarak sonuca gidilmelidir.
4- Davalılar vekili 29.3.2005 tarihli dilekçesinde kıdem tazminatı yönünden fazla ödenen tutar için takas mahsup talebinde bulunmuştur. Davacı taraf, mahsup talebinin süresinde yapılmadığı yönünde açıkça itiraz etmemiştir. Bu durumda davalı tarafın takas mahsup talebi yönünden de bir karar verilmelidir.
5- Kabule göre ise, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından %95 oranında indirime gidilmişse de, yüzde beş fazla ödeme tutarları hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre belirlenmiş değildir. Karar bu yönüyle de doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen .... YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy