(1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, daha önce açmış olduğu ilk (kısmi) davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, yıllık izin ücreti olarak 2.100 YTL. alacağın hüküm altına alınmasını istemiş, mahkemece de bu miktar alacak hüküm altına alınmıştır. Daha sonra açılan işbu ek davada ise, ilk davadaki bilirkişi raporunda belirlenen ve hüküm altına alınmayan miktara ilave olarak 72 günlük daha izin alacağı olduğunu ileri sürerek toplam 1.700 YTL. yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı, söz konusu rapor esas alınsa bile alacağın 809 YTL. olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, ilk dava sonunda verilen kararda davacının fazlaya ilişkin hakkının saklı olduğuna karar verilmemiş olması açılan ek davanın kendisi tarafından kesin hüküm doğuracağı gerekçesi ile isteğin reddine karar verilmiştir.
Dosya kapsamına göre, davacının ilk dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak yıllık izin ücreti isteğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkeme davacının talebi ile bağlı olup, HUMK. nun 74. maddesi uyarınca talepten fazlaya hüküm veremeyeceğinden, yalnız talep edilen miktar hakkında karar vermiş, alacağın dava dışı bırakılan kısmı hakkında bilirkişi raporuna atıfta bulunmuştur. Bir kısmın ek dava ile dava edilebilmesi için dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasının talep edilmesi yeterli olup mahkeme fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına karar verilmemiş olması talebin reddi olarak değerlendirilemez. Bakiye 809 YTL.in hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde davanın reddi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 02.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy