(4857 S. K. m. 17, 41) (1475 S. K. m. 14) (818 S. K. m. 348, 349, 350, 351) (1086 S. K. m. 83)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötü niyet tazminatları ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Borçlar Kanununun 348, 349, 350, 351 maddeleri uyarınca davalı tarafından hazırlanan rekabet yasağına ilişkin sözleşme davacı tarafça imzalanmaması nedeniyle davalı tarafından iş sözleşmesinin feshedilmesi cezai şart isteği miktarının boş bırakılmış olması nedeniyle haklı değildir. Ancak sözleşmenin imzalanmamış olması dışında davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedilmiş olması kötü niyeti kanıtlamaya yeterli değildir. Bu nedenle kötü niyet tazminatının reddi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
3- Davalı ıslahla artırılan fazla mesai ücret alacağı talebine karşı süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Islahla arttırılan miktar için zamanaşımı itirazının dikkate alınmaması ayrıca bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 30.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy