(1086 S. K. m. 437)
Dava: Davacı, fazla mesai ile vardiya priminin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının vardiya primi alacağının kabulüne karar verilmiştir. Davalı işyerinde vardiyalı çalışmalar kapsam dışı personel yönetmeliğinin 12 ve 79. maddelerinde düzenlenmiştir. 12/A maddede hastalık çalışma süresinin 5 gün 45 saat olduğu, B maddesinde de vardiyalı veya nöbet esnasına göre çalışılan c. haftalık çalışma süresinin 6 gün 7,5 saat olduğu yazılıdır. 79. maddede ise personele 12. madde hükümleri dahilinde belirlenen esaslara göre vardiya primi vardiyalı çalışma esasları işyerinde düzenlenmesi sadece 12/B fıkrasında 6 gün ve 7,5 saat olduğu belirtilmiştir.
Davacı koruma güvenlik görevlisi olarak çalışmasını birinci gün 7, ikinci gün 14.5 saat çalıştığı 24 saat dinlenmesi sonraki dördüncü gün 7, beşinci gün 14.5 saat çalışıp altıncı gün çalışmayarak ve nihayet haftanın son günü 7 saat çalışarak gerçekleştirmektedir. İşin niteliği gereği çalışması bu şekildedir. Söz konusu çalışmayı yönetmeliğin tanımladığı şekilde vardiyalı çalışma olarak kabul etme olanağı yoktur. Haftanın 5 günü çalıştığı 2 günü dinlenilmektedir. Yönetmeliğin tanımladığı gibi 6 gün devam eden 7.5 saatlik bir çalışma bulunmamaktadır. Böyle olunca davacının işyeri yönetmeliğinin tanımladığı şekilde bir vardiyalı çalışması olmadığından anılan isteğin reddi yerine kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 07.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy