(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 18, 41, 53)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, kötüniyet tazminatı, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının mevsimlik işçi olmadığı, yılın bazı günlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Yıllık izin ücretinin toplam hizmet süresi üzerinden son ücrete göre hesaplanması gerekirken yanlış değerlendirme ile sadece bir yılı aşan çalışma sürelerinin esas alınarak hesaplama yapılması hatalıdır.
3- Dosyadaki bilgi ve belgelere, tanık anlatılarına göre davacının Kurban Bayramlarında 2 gün çalışmış olduğu anlaşılmakta olup bu ücret alacağının reddedilmiş olması da ayrıca hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
4- Davacının aylık yakacak yardımı aldığı görülmektedir. Bir yıl içinde davacıya ödenen yakacak yardımının 365'e bölünmek suretiyle bir günlük yakacak yardımı belirlenip kıdem tazminatına esas süre olan 30 ile çarpımı suretiyle davalı tarafça kıdem tazminatı usul ve yasaya uygun ödenmiş olmakla mahkemece aylık ödemenin 30'a bölünmek suretiyle ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 14.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy