(5393 S. K. m. 49) (4857 S. K. m. 20)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, iş sözleşmesinin sendikal nedenlerle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.
Davalı işveren, ekonomik sıkıntı, 5393 sayılı Belediyeler Kanunu'nun 49. maddesi ile Belediye ve bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro ilke ve Standartlarına İlişkin Esaslar uyarınca ve davacının emeklilik hakkını kazanmış olması nedeni ile davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini, belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı, sendika şube yönetim kurulu üyesi olmasından dolayı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği sonucuna varılarak, isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre davacının emekliliğe hak kazandığı gerekçesi ile yapılan feshin işyerinde objektif ve genel olarak uygulanmadığı; fesih tarihi itibari ile emekliliğe hak kazandığı halde işten çıkarılmayan işçiler bulunduğu anlaşıldığından mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varılmış olması isabetlidir.
Ancak, dosya içeriğine göre feshin sendikal nedene dayandığını söyleme olanağı bulunmamaktadır. Gerçekten, davacı işçi sendika işyeri temsilcisi olmayıp, norm kadro ile ilgili müteahhit işçilerini bilgilendirme yükümlülüğü söz konusu değildir. Bu nedenle, davacının sözü edilen eyleminin sendikal faaliyet olarak değerlendirilmesi doğru olmaz. Ayrıca, salt davacının sendika şube yönetim kurulu olması da feshin sendikal nedene dayandığını göstermez. Mevcut olgulara göre feshin sendikal nedene dayandığının kabulü hatalı olmuştur.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1- Safranbolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 25.8.2006 gün ve 195-263 sayılı kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,
2- İşverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe İADESİNE,
3- Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 6 aylık ücreti olarak belirlenmesine,
4- Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,
Davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,
5- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6- Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 450.YTL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,
7- Davacı tarafından yapılan (24.40) YTL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
8- Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, kesin olarak, 23.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy