(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 18, 21, 53) (1086 S. K. m. 83)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti, hafta ve genel tatil gündelikleri ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı Nisan 2002 celbinde askere gitmiştir. Vatani görev için işyerinden ayrılma dilekçesi veren davacının iş sözleşmesini feshi kıdem tazminatı ödenmesini gerektiren bir durum olduğundan askerlik öncesi dönemin kıdem tazminatı hesabında gözönünde bulundurulması gerekirken mahkemece reddi hatalıdır.
3- Davacı ihtarname ile dava konusu alacaklar yönünden davalıyı temerrüde düşürmüştür. İhtarnamenin tebliğinden bir gün sonra başlamak üzere faiz yürütülmesi gerekirken ıslahla arttırılan miktarlar için ıslah tarihinden faize karar verilmesi isabetsizdir.
4- Yıllık izin ücreti akdin sona ermesi ile muaccel olan ve genel anlamda ücret dışında kalan bir ödeme olup yasal faiz ile tahsiline karar verilmek gerekirken anılan alacağa en yüksek bankalara uygulanan mevduat faizi uygulanması da bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy