(4857 S. K. m. 20)
Dava: Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olan 29.03.2006 tarihinde feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin 27.03.2006 tarihinde karşılıklı anlaşma ile sonlandırıldığını savunmuştur.
28.04.2006 tarihinde davacı tarafından açılan bu davada, mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesi feshedilen işçi, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığı iddiası ile fesih bildirim tarihinin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesine dava açabilir. Bu süre hak düşürücü süredir. Dosya içeriğine ve davalı imzasını içeren ibraname ve işten ayrılma bildirgesinde fesih tarihinin 27.03.2006 tarihi olduğu belirtilmiştir. Bu belgelerdeki fesih bildirim tarihi olan 27.03.2006 tarihine göre dava bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmamıştır. Ne var ki davacı fesih bildiriminin 29.03.2006 tarihinde yapıldığını iddia etmiştir. Mahkemece bu iddia üzerinde durulmamış, davacının kanıtları toplanmamıştır. Davanın hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığı belirlenmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy