(4857 S. K. m. 18, 21)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçinin işe iade isteğinin kabulüne ilişkin mahkemece verilen karar Dairemizin 30.1.2006 gün ve 30-1808 sayılı kararı ile Vize yetersizliği işletme gereğinden kaynaklanan geçerli bir fesih nedenidir. Ancak, vize yetersizliğinin haklı bir nedenden kaynaklanması ve şayet vizeye tabi işçilerin tamamı işten çıkarılmamış ise işten çıkarılan işçi veya işçilerin seçiminde objektif davranılması gerekir. Bu nedenle, öncellikle vize yetersizliğinin nedeni araştırılmalı; vize yetersizliğinin işverenin az sayıda talepte bulunmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı belirlenmeli; az sayıda talepten kaynaklanmış ise sebebi araştırılmalı, haklı bir nedene dayanmayan işverenin tasarrufu sonucu vize yetersizliği meydana gelmiş ise salt bu nedenle feshin geçersizliğine karar verilmelidir. Vize yetersizliğinde işverene atfı kabil bir kusur izafe edilmediği hallerde ise işyerinde vizeye tabi işçi sayısı araştırılmalı, tamamı çıkarılmamış ise, işten çıkarılan davacı işçinin seçiminde dikkate alınan ölçütün objektif olup olmadığı tespit edilmelidir. Vizeye tabi işçiler arasından objektif bir ölçüt göz önünde bulundurulmadan davacı işçinin iş sözleşmesinin feshedildiğinin anlaşılması halinde de feshin geçersizliği sonucuna varılmalıdır. Mahkemece belirtilen bu hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır. gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda Vize yetersizliğinin işverenin az sayıda talepte bulunmasından kaynaklanmadığı, vize yetersizliğinde işverene atfı kabil bir kusur izafe edilemeyeceği, işyerinde vizeye tabi tüm işçilerin işten çıkarıldığının da işverence bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı belediyece 2004 yılı için iki defa vize talebinde bulunulduğu ve her iki isteğin de aynen kabul edildiği, davacının 15.7.2003 tarihinde işe başlaması ve verilen vize sayısının önceki yıllardan az olmadığı da dikkate alındığında davacının iş sözleşmesinin feshi yönünden vize yetersizliği savunmasının gerçeği yansıtmadığı, bu nedenle feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile isteğin reddine karar verilmiş olması hatalıdır.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1) A. 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 19.7.2006 gün ve 57-250 sayılı kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,
2) İşverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine,
3) Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,
4) Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,
Davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,
5) Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6) Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 400 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,
7) Davacı tarafından yapılan 195.00 YTL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
8) Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliği ile 13.11.2006 tarihinde karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy