(4857 S. K. m. 41, 46, 47) (1086 S. K. m. 83)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalı şirketin bölge müdürü olarak çalışmıştır. Çalıştığı il itibarı ile yönetim yetkisi olarak en üst düzeydeki kişidir. Bu nedenle fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerine hak kazanamaz. Kabule göre mazeretli günlerle çalışma yapılamayacağı düşünülerek anılan alacaklardan indirim yapılmamış olması, ıslah ile artırılan miktarlara karşı zamanında yapılan zamanaşımı def'inin karşı tarafın onayına veya karşı çıkmasına bağlı olmamasının düşünülmemiş olması da hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 06.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy