(4857 S. K. m. 17) (1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğinden özellikle davacı imzasını taşıyan belgeden iş yerinde bir süre ücretsiz izin uygulamasına gidildiği ve davacının rızası ile ücretsiz izne ayrıldığı anlaşılmaktadır. Bu sürenin tazminat ve alacak hesabında nazara alınması hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş ücretsiz izinde geçen sürelerinin tespiti yapılmalı bu konuda bilirkişiden ek rapor aldırılarak ücretsiz izinde geçen günlerin çalıştığı günlerden indirilerek yeniden tazminata ve alacaklara esas sürenin bulunmasından ibarettir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Dosyada mevcut izin kullanma belgeleri bir değerlendirmeye tabi tutulmadan izin Ücreti alacağının hesap edilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy