(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesaiyle ulusal bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dava dilekçesinde davacının haftada 6 gün 8-19 saatleri arasında çalıştığı ve ulusal bayramla genel tatillerde görev yaptığı ileri sürülmüş, bu yönden isteklerde bulunulmuştur. Davacı tanıkları çalışma saatleri konusunda iddiayı doğrulayan anlatımlarda bulunmuşlardır. Bilirkişi hesap raporunda, tanık beyanları ve işyeri giriş çıkış kayıtları doğrultusunda ortalama olarak 8.30-19.00saatleri arasında çalıştığı belirtilerek hesaplamaya gidilmiştir. Dosyaya davacının işyerine giriş ve çıkış saatlerini gösteren kayıtlar sunulmuştur. Her iki taraf da anılan kayıtlara dayanmaktadır. Fazla çalışmayla ulusal bayram ve genel tatil ücretleri hesabında giriş çıkış kayıtları dikkate alınmaksızın ve ortalama olarak çalışma saatlerinden söz edilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Hesaplamanın salt anılan giriş çıkış kayıtlarına göre yapılması halinde hakkaniyet indirimine gidilmesi de doğru olmaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)