(1475 S. K. m. 14)
Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentleri kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkeme gerekçesinde davacının 29.03.2001-13.06.2004 tarihleri arasında çalıştığını kabul etmişken, bilirkişinin 26.09.2001-13.06.2004 arası süreye göre yapmış olduğu hesaplamaya itibar ederek hüküm kurması gerekçesi ile hüküm arasında çelişki oluşturmuştur.
3- Dosyaya ibraz edilen ücret bordroları her ne kadar imzalı ise de hiç birisinde fazla mesai sütunu yoktur. Davalı da fazla mesai ücreti ödendiğini ispat etmemiştir. Zaten iddia da etmemektedir. Mahkemece tanık beyanları ile davacının fazla mesai yaptığının ispatının kabul edildiği halde, sadece bordrolarda imza bulunmayan aylar için fazla mesai ücretine karar verilmesi de doğru değildir. Dairemizin yerleşmiş içtihadı ihtirazı kayıtsız imzalı bordrolarda fazla mesai tahakkuku bulunan aylar için işçi eşdeğer belge ile daha fazla çalışma yaptığını, ispatlayamazsa söz konusu aylar için fazla çalışma ücretine hak kazanamaz şeklindedir. Bunun yanlış yorumlanarak fazla mesai tahakkuku bulunmayan imzalı ücret bordrosu bulunan aylar için fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağına karar verilmesi de ayrı bir bozma sebebidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy