(4857 S. K. m. 20)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.
Davalı işveren, TBMM lojmanlarının satışının gerçekleşmemesi ve işyerinin kapanacak olması nedenleri ile şirket İdare Meclisinin 3.3.2006 tarih ve 1320/15835 sayılı kararı gereği ihtiyaç kalmayan personelin işten çıkarıldığını, davacının iş sözleşmesinin de bu kapsamda feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davalı işverenin ileri sürdüğü hususlarda delil ibraz etmediği gibi yukarıda belirtilen kriterlere uygun olarak ne gibi uygulamalar yapıldığını da ispatlayamadığı, feshin son çare olması ilkesinin de göz önünde bulundurulmadığı gerekçesi ile isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre davalı işverenin Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü ile yapmış olduğu hasılat kira sözleşmesine konu gayrimenkulların önemli bir kısmının satılması, Kamu İhale Yasası'nın yürürlüğe girmesi nedeni ile yapım işlerini alamaması, davacının çalıştığı TBMM lojmanlarının Maliye Bakanlığı'nca Toplu Konut İdaresi'ne satılması nedeni ile tasarruf tedbirlerinin alınması bağlamında personel giderlerinde %10'luk indirime gidilmesine karar verildiği, emekli olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin bu nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır. Buna göre fesih geçerli nedene dayanmaktadır. Davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1- Ankara 9. İş Mahkemesi'nin 17.10.2006 gün ve 274-490 sayılı kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,
2- Davanın reddine,
3- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4- Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 15.00 YTL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 450.- YTL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak, 12.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy