(4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 53, 57)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.1.2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat İlker Üstünkal ile karşı taraf adına Avukat A.Bülent Ark geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin Ankara ve çevre illerde bulunan 33 adet vericinin teknik sorumlusu olarak görev yaptığı ve dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu davada fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücreti isteklerinde bulunulmuştur. Mahkemece isteklerin kabulüne karar verilmiştir.
Bilirkişi raporunda günlük çalışma süresi 12 saat olarak kabul edilmiş ve günde 3 saat fazla çalışma yapıldığı, tüm bayram ve genel tatiller ile hafta tatillerinde çalıştığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır.
Davacı tanıkları, davacının vericilerin teknik tamirlerini yaptığını ve günde 24 saat görev yaptığını açıklamışlardır. Davalı tanığının çalışma sürelerine dair bir beyanı olmamıştır. Somut olayda, davaya konu fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretleri yönünden davacı tanıklarının soyut nitelikteki anlatımlarına göre sonuca gidilmesi doğru değildir. Bu konuda işveren kayıtları, özellikle Ankara dışı görev belgeleri getirtilmeli, dosya içindeki arıza takip formları da değerlendirilerek gerçek durumun tespitine çalışılmalıdır. Yine, davacının Ankara dışına kendi aracıyla mı yoksa işveren ait bir araçla mı gittiği araştırılmalı, işveren ait aracın kullanımı halinde araç ve varsa şoför görev belgeleri celp edilerek incelenmelidir.
Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretleri yönünden eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Kabule göre ise;
a- Davacı işçinin zamanaşımı defiyle sınırlı olarak tüm bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre bir işçinin uzun süre belirtilen şekilde çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır. Hastalık, mazeret, izin gibi bu şekilde çalışılamayan günlerin olması kaçınılmazdır. Mahkemece bayram ve genel tatil ücretlerinde indirim yapılmamış oluşu da hatalı olmuştur.
b- Hafta tatili ücreti hükme esas alınan bilirkişi raporunda 7.530,29YTL olarak hesaplandığı halde mahkemece, anılan istek yönünden 7.540,20 YTL'nin hüküm altına alınması da kabul şekli itibarıyla doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 500 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 30.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy