(4857 S. K. m. 20, 22, 24)
Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
YARGITAY KARARI
Davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretlerin ödenmesini istemesi üzerine, görev yerinin değiştirildiğini, kabul etmemesi üzerine kendisi çıkmış gibi işlem yapılarak ve kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayanmadığını iddia eden davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmediğini, davacının banka borçları olduğunu, her fırsatta bu borçlarını ödemek için kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek iş sözleşmesinin feshini istediğini, işyerinde huzursuzluklara yol açması üzerine görev yerinin değiştirildiğini, kabul etmeyip, iş sözleşmesinin feshettiğini, madden destek olmak için kıdem tazminatı ödendiğini, davacının 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca değişikliği kabul etmeme hakkı var iken feshi tercih ettiğini, iş sözleşmesini kendi fesheden işçinin işe iade davası açamayacağını savunmuştur.
Mahkemece savunmaya değer verilerek, davalı işyerinde şoför olarak çalışan davacının görev yerinin davalı işveren tarafından değiştirildiği, bu değişikliği kabul etmeyen davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca feshettiğine dair kendi el yazısı ile yazdığı dilekçe verdiği, davacıya kıdem tazminatının ödendiği, işveren tarafından gerçekleştirilen bir fesih işlemi bulunmadığı, davacının yazdığı dilekçe karşısında iradenin fesada uğradığı iddiasının yerinde olmadığı ve kanıtlanmadığı, davacının görev değişikliğini kabul etmeme yerine, iş sözleşmesini feshettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre, davalı işyerinde şoför olarak çalışan davacının, 30.06.2006 tarihinde davalı işverene ihtar göndererek, ödenmeyen fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretin ödenmesini istediği, davalı işverenin bu isteği kabul etmediği ve 07.07.2006 tarihli yazı ile görev yerini değiştirerek, davacının Kocaeli işyerinden İzmir işyerine naklettiği ve 17.07.2006 tarihinde bu işyerinde işe başlaması gerektiğini tebliğ ettiği, davacının bu görev yerini kabul etmeyerek, yasal haklarının ödenmesinin ödenmek üzere belirtilen ayrılma dilekçesini yazdığı, davacı işçiye kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği, davacının görev değişiklik yazısını, ibranameyi yasal hakları saklı kalmak kaydı ile imzaladığı, olayların gelişimine göre, davacının tazminatlarını almak için ayrılma dilekçesi verdiği, iş sözleşmesini feshetme iradesinin olmadığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Zira kendisi ayrılan bir işçiye ihbar tazminatının ödenmesi çelişki olduğu gibi, görev değişiklik yazısını ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle ibranameyi, ayrılan bir işçinin ihtirazı kayıt koyarak imzalaması hayatın olağan akışına uygun değildir. İş sözleşmesi davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedilmiştir. Davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1- Mahkemenin kararının Bozularak Ortadan Kaldırılmasına,
2- Feshin Geçersizliğine ve davacının İşe İadesine,
3- Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında Belirlenmesine,
4- Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve karana kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin Gerektiğine,
5- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6- Davacının yapmış olduğu 40.00 YTL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
7- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 450-YTL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
8- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, kesin olarak 19.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy