(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 57)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili, resmi ve dini bayram gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı, tarafından ibraz edilen rapora itiraz dilekçesinde hesaplamaya esas alınan ücret miktarının tespitinde giyim yardımı, iş riski ve diğer yardım adı altında ilaveler yapıldığına ilişkin itirazlarının dikkate alınarak ek rapor alınması gerekir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
3- Davacının çalışma süresine göre TİS. nin 25. maddesi gereği otuz iki haftalık ihbar öneline göre ihbar tazminatı alacağının belirlenmesi gerekirken, sekiz haftalık süreye göre hesaplama yapılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
4- Davalı 31.7.2006 tarihli son duruşmada ibraz etmiş olduğu dilekçesi ile zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Islah tarihine göre zamanaşımı yönünden talep edilen alacakların değerlendirilmesi için yeniden ek rapor alınmadan karar verilmiş olması bozma nedenidir.
5- TİS. nden kaynaklanan alacakları hakkında faiz başlangıç tarihleri ve faiz oranının TİS. nin 47. maddesine göre karar verilmesi gerekirken, dava ile ıslah tarihine göre yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş olması da, bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy