(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, izin alacağı, fazla mesai, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğinden davacının 27.03.2002-27.08.2003 tarihleri arası raporlu olduğu anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşmiş görüşüne göre bu tür uzun süreli istirahat hallerinde bildirim önellerine altı hafta eklenmesiyle doğan sürenin kıdem tazminatı hesabında nazara alınması mümkündür. Buna göre davacının raporlu olduğu sürenin tamamının kıdem tazminatı hesabında nazara alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı malulen emekli olmak için işyerinden ayrılmış ve dava dilekçesinde kıdem tazminatına mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasını istemiştir. 1475 sayılı iş kanununun 14. maddesi emeklilik halinde davacının emekli olduğuna dair belgeyi işverene verdiği tarihten itibaren faiz uygulanması gerekir. Dosyada böyle bir belgeye rastlanmamıştır. Mahkemece davacıdan böyle bir belgeyi alıp işverene verip vermediği sorulmalı vermiş ise belgenin ibraz tarihi saptanmalı ve bu tarihten itibaren kıdem tazminatına faiz yürütülmelidir. Eğer davacı böyle bir belgeyi işverene ibraz etmemiş ise dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy