(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla çalışma ücreti ile bir kısım işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş davalı avukatınca da duruşma talep edilmiş ise de; HUMK. nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarıyla davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçiye, davalı işverence fazla çalışma saat ücreti 2 Amerikan Doları olarak ödenmiştir. Davacı işçi ihtirazi kayıtsız olarak ödemeleri almıştır. Bununla birlikte davacının aylık ücreti dikkate alındığında % 50 zamlı saat ücretine göre ödenmesi gereken fazla çalışma ücreti daha fazla olmalıdır. Bilirkişi raporunda bordrolarda davacı işçiye yapılmış olan fazla çalışma ücreti tespit olunmuş ve buna göre zamlı saat ücreti üzerinden ödenmesi gereken tutar belirlenmek suretiyle aradaki fark hesaplanmıştır.
Mahkemece fazla çalışma ücretinden % 50 oranında indirime gidilerek istekle ilgili olarak karar verilmiştir.
Davacı işçinin fazla çalışma ücreti, tamamen işyeri kayıtları ve işverenin ödeme belgelerine dayalı olarak belirlenmiştir. Bu durumda fazla çalışma ücretinden takdiri indirime gidilmesi doğru olmaz. Bilirkişi raporunda yazılı olan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece indirim yapılarak sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.
Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy