(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmiş davacı avukatınca da duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438 inci maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece kararın gerekçe kısmında tediye makbuzuna değer verilmediği belirtilmiş olmakla birlikte, bilirkişi raporunda tediye makbuzunda geçen ödemeleri mahsup eden sonuç kısmına göre karar verilmiş olması hatalı olmuştur.
3- Dava dilekçesinde davacının haftada 6 gün 8-19 saatleri arasında çalıştığı ve ulusal bayramla genel tatillerde görev yaptığı ileri sürülmüş, bu yönden isteklerde bulunulmuştur. Davacı tanıkları çalışma saatleri konusunda iddiayı doğrulayan anlatımlarda bulunmuşlardır. Bilirkişi hesap raporunda, tanık beyanları doğrultusunda ve dava dilekçesinde açıklanan çalışma saatleriyle sınırlı hesaplamaya gidilmiştir. Dosyaya davacının işyerine giriş ve çıkış saatlerini gösteren kayıtlar sunulmuştur. Her iki taraf da anılan kayıtlara dayanmaktadır. Fazla çalışmayla ulusal bayram ve genel tatil ücretleri hesabında işyerine giriş ve çıkış kayıtlarından söz edilmekle birlikte, ortalama çalışma saatlerine göre günde 2 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir. İşyerine giriş çıkışları gösteren kayıtlara göre hesaplama yapılmalı ve tam olarak günlük çalışma saatleri belirlenerek anılan işçilik hakları hüküm altına alınmalıdır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, salt işe giriş çıkış kayıtlarının esas alındığı hallerde bir indirime gidilmesi de doğru olmaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)