(4857 S. K. m. 18, 19, 20, 21, 25)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedilmediğini iddia eden davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin muhasebe kayıtlarında hatalı işlemler yapması, hesaplamalarda oynamalar ve usulsüzlükler sonucu, davalı şirketin güvenini suiistimal etmesi nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.
Mahkemece, davalı işverence gerçekleştirilen iş sözleşmesinin feshi yazısında, fesih sebebinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesine uygun olarak açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği, sadece kanun maddesine atıf yapıldığı, bu işlemin yasanın anılan maddesine aykırı olduğu, feshin bu nedenle geçerli nedene dayanmadığı, ayrıca davacının bu güne kadar işini yanlış ve gereği gibi yapmamasından dolayı hiçbir uyarı almadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
4857 sayılı İş Kanununun 19. maddesi uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. İşverenin sözü edilen kanunun, 25. maddesinin II numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklı olmak şartı ile hakkındaki iddialara karşı savunması alınmadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Aynı yasanın 25/son maddesine göre, İşçi feshin yukarıdaki bentlerde öngörülen sebeplere uygun olmadığı iddiası ile 18, 20 ve 21. madde hükümleri çerçevesinde yargı yoluna başvurabilir. Görüldüğü gibi, iş sözleşmesinin işveren tarafından 25. madde gereğince feshi hallerinde aynı maddenin son fıkrası gereği Yasanın 19. maddesindeki koşullara uyma zorunluluğu yoktur. Bir başka anlatımla, işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği durumlarda, fesih bildiriminin yazılı, fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmesi şekli koşulları aranmaz.
Somut olayda davalı işveren, davacının iş sözleşmesini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca feshettiğini savunmuş ve buna ilişkin deliller sunmuştur. Yukarıda belirtildiği gibi, bu nedenle fesih halinde, aynı Yasanın 19. maddesindeki şekil şartları aranmaz. Mahkemece, feshin bu madde kapsamda değerlendirilerek, fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır. Davalı işverenin haklı feshi ile ilgili sunduğu deliller ve davacının sunacağı karşı deliller toplanmalı, değerlendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy