(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 57)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem tazminatı, haksız fesih tazminatı, yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının işyerinde, diğer çalışanla kavga etmiş olduğu, bu olaydan sonra işe gelmediği nedeniyle iş akdinin feshedildiği savunulmuştur.
Olay tarihinde; üretim sorumlusu tarafından olayın özetlendiği iç yazışmada, davacıyı çalıştıracak birimin olmadığının belirtilmiş olmasına ve ayrıca üretim sorumlusunun olaydan sonra davacıya giyinmesini ve bekçi kulübesinde beklemesini söylemiş olduğunu beyan etmiş olmasına göre, davacının olay nedeniyle iş akdine son verildiğinin kabulü gerekir. Ayrıca tanıklar kavgayı kimin başlattığına ilişkin beyanda bulunmamışlardır. Davacının olayda kusuru kanıtlanamamıştır. Bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine, reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy