(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 41, 57)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücretiyle fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı işyerinde muhasebe elemanı olarak çalışan davacının kiraladığı bir işhanındaki büroya 9.10.1998 tarihinde kendi adına elektrik abonesi olduğu, 13.10.1998 de aynı yere kendi adına telefon bağlattığı 30.1.1999 tarihinde işyerinden ayrıldıktan sonra 10.2.1999 tarihinden itibaren aynı yerde muhasebecilik yaptığı anlaşılmaktadır. Davacı iş müfettişliğine de sadece yıllık ücretli izin istemiyle başvurmuş olup, aynı işyerinden 20.04.2000 tarihinde ayrılıp davacıyla birlikte çalışan ve işveren aleyhine babalık davası açtığı anlaşılan tanık Huriye Bozdağ dışında davacının işverence işten çıkarıldığına ilişkin delil bulunmamaktadır. Davalı işveren ise yukardaki kayıtlar ve tanıklarla işyerini davacının kendisine işyeri açtığı için terkettiği savunmasını kanıtlamıştır.
Böyle olunca davacının kendisine ait işyeri açarak elektrik ve telefon bağlattıktan sonra işyerinden haklı neden olmadan kendisinin ayrıldığı anlaşıldığı halde kıdem, ihbar tazminatı isteklerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy