(4857 S. K. m. 6) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, 31.7.2001 tarihinde işyeri kapatılarak işten çıkarıldığını ileri sürerek iş bu davayı açmıştır. Davalılardan B. Önder, işyeri 31.7.2001 tarihinde tamamen kapatıldıktan sonra sırf mülk edinmek ve inşaat yapmak amacı ile taşınmazı 27.3.2003 tarihinde satın aldığını, işyerini işveren olarak hiçbir zaman devamlı çalıştırmadığım, bir gün dahi işçi istihdam etmediğini, bu nedenle davacı alacaklarından sorumlu olmadığını, kendisine husumet düşmeyeceğini, hakkındaki davanın reddini savunmuştur.
Gerçekten de toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, davada yer almayan üçüncü şahıs durumunda bulunan E. Hayvancılık Yem Ticaret Limitet Şirketi, dava konusu işyerini diğer davalı A. Yem Sanayi Limitet Şirketiyle aralarında akdettiği 26.7.1999 tarihli kira mukavelesiyle kiracı olarak işletmekte iken işyerini 31.7.2001 tarihinde tamamen kapattığı ve tüm işçilerin işine son verdiği; davalı B. Önder'in de dava konusu taşınmazı işyeri tamamen kapandıktan sonra 27.3.2003 tarihinde boş olarak gayrimenkul olarak satın aldığı, işyerini hiç işletmediği ve işveren sıfatını almadığı anlaşılmaktadır.
İş hukukunda; işyerinin devrinde devir tarihi itibarıyla mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla birlikte devralana geçeceği bilinen bir husustur. Davalı B. Önder taşınmazı satın almadan önce, işyeri tamamen kapatıldığına, işçilerin iş sözleşmeleri son bulduğuna ve işyerini devralmadığını göre artık bu davalının sorumluluğundan söz edilemez. Esasen bu husus bilirkişi raporunda da bu şekilde açıklanmıştır. Her ne kadar mahkeme kararının gerekçesinde Sakarya İş Mahkemesinin 2000/111 Esas, 2001/114 Karar sayılı ilamında davalı B. Önder'in de sorumluluğuna karar verildiği belirtilmiş ise de temyiz edilmeksizin kesinleşen karar, bu dava için bağlayıcı olamaz. Bu nedenlerle davalı B. Önder dava konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağından hakkındaki davanın reddine karar verilmelidir.
3- Davalı işveren A. Yem Sanayi Limitet Şirketi, davacının da hizmet akdi ile çalıştığı işyerini, 22.7.1999 tarihinde dava dışı üçüncü şahıs durumunda olan E. Hayvancılık Yem Ticaret Limitet Şirketine kiralayarak işyeri ile ilişiğini kesmiştir. Dosyada mevcut, davacının da imzaladığı 23.7.1999 tarihli belgede davacı, 23.7.1999 tarihinden önceki çalışmalarından sadece davalı A. Yem Sanayi Limitet Şirketinin sorumlu olacağını kabul etmiştir. Çalışmasına işyerini kiralayan dava dışı üçüncü şahıs durumundaki E. Hayvancılık Yem Ticaret Limitet Şirketi nezdinde devam eden davacının iş akdi yukarıda da belirildiği gibi 26.7.2001 tarihinde işyerinin tamamen kapatılması ile sona ermiştir. Bu durumda davalı A. Yem Sanayi Limitet Şirketinin sorumluluğu belirlenirken bu şirketteki çalışmasının son bulduğu 22.7.1999 tarihinde aldığı ücret üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, son işveren nezdinde çalışmakta iken hizmet akdinin feshedildiği 26.7.2001 tarihindeki ücreti üzerinden yapılan hesaplama nazara alınarak davacı alacaklarına hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.05.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy