(4857 S. K. m. 17, 21, 41) (1475 S. K. m. 49)
Dava: Davacı, fazla çalışma ve yıllık izin ücretinin ödetilmesine, karşı davacı ise ihbar tazminatı ile 5 günlük fazla ücret ödemesi bedelinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı Bayındırbank Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının hizmet akdi ya da her hangi bir yönetmelik veya cevap dilekçesinde yıllık izin süresinin 18 gün olduğuna ilişkin bir kabulü olmadığı halde 1475 Sayılı İş Yasasının 49. maddelerine göre 12 gün yerine daha fazla yıllık izin süresinin kabulü yerinde değildir.
3- Usulüne uygun harçlandırılmaması nedeniyle karşı dava niteliğinde olmayan davalının ihbar tazminatı ve beş günlük fazla ödenen ücrete ilişkin taleplerinin, takas ve mahsup itirazı olarak kabul edilip değerlendirilmesi gerekirken her hangi bir inceleme yapılmadan karşı dava olarak reddedilmesi hatalıdır.
4- Hastalık izin gibi nedenlerle çalışılamayacak günler olduğu düşünülerek bilirkişi tarafından hesaplanan fazla mesai alacağından makul bir indirim yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
5- Davalı işveren dava konusu fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacağı nedeniyle davadan önce temerrüde düşürülmediği halde 07.04.2000 günlü fesih ihtar kabul edilerek dava tarihi yerine bu tarihe üç gün eklenerek faiz yürütülmesi de hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 23.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy